Jesienny klimat: 25 przytulnych filmów, gdy chcesz poczuć jesień
Od Stowarzyszenia Umarłych Poetów (Dead Poets Society) po Na noże (Knives Out): 25 przytulnych jesiennych filmów na deszczowe wieczory, kampusowe nastroje, liście Nowej Anglii i komfort ciepłego swetra.
· Nocturne
Jesień po swojemu zmienia to, na co mamy ochotę przed ekranem. Wieczory robią się chłodniejsze, światło wcześniej złoci się w oknach i nagle koc, ciepły napój i dobry film wydają się planem na wieczór. Najlepsze jesienne filmy to nie zawsze te, których akcja dzieje się dosłownie w październiku. Niektóre rozgrywają się jesienią, wśród kampusowych dziedzińców, liści Nowej Anglii i stołów na Święto Dziękczynienia. Inne po prostu niosą ten nastrój: ciepłe kolory, znoszone swetry, deszcz za oknem, małe miasteczka i opowieści o zmianie i upływie czasu.
Ta lista łączy oba rodzaje, a każda pozycja uczciwie mówi, który to który. Znajdziesz tu jesienne romanse, tajemnice na deszczowe noce, dramaty kampusowe, staroświeckie melodramaty i kilka filmów-pocieszycieli, które po prostu pachną porą roku. Żaden nie jest w rankingu. Wybierz ten, który pasuje do twojego dzisiejszego nastroju.
Mystic Pizza (1988)
Akcja rozgrywa się w nadmorskim miasteczku Mystic w stanie Connecticut. Mystic Pizza śledzi trzy młode kobiety pracujące w lokalnej pizzerii w lato po ukończeniu liceum: siostry Daisy (Julia Roberts) i Kat (Annabeth Gish) oraz ich przyjaciółkę Jojo (Lili Taylor). Każda z nich szuka odpowiedzi na pytania o miłość, pracę i o to, czy zostać, czy wyjechać.
Ściśle mówiąc, to opowieść o końcu lata, a nie o jesieni. Jesiennej energii dodaje jej poczucie sezonu, który zaraz się odwróci. Ziarnisty look z końca lat 80., zniszczone portowe miasteczko Nowej Anglii i poczucie, że wszyscy stoją na progu następnego rozdziału, wspaniale wybrzmiewają, gdy lato blednie. Widzowie, którzy kochają małomiasteczkowe historie o dorastaniu, oraz wszyscy ze słabością do młodej Julii Roberts, powinni zacząć właśnie tutaj. Pizza na stoliku kawowym jest szczerze wskazana.
Juno (2007)
Niewiele filmów jest tak wyraźnie zbudowanych wokół pór roku jak Juno. Komedia Jasona Reitmana, napisana przez Diablo Cody, zaczyna się jesienią i przechodzi przez cały rok, gdy nastolatka z Minnesoty Juno MacGuff (Elliot Page) mierzy się z nieplanowaną ciążą i postanawia oddać dziecko podmiejskiej parze granej przez Jennifer Garner i Jasona Batemana. Michael Cera gra jej słodko niezdarnego najlepszego przyjaciela.
Ponieważ historia naprawdę zaczyna się jesienią, naturalnie wpisuje się w nastrój powrotu do szkoły. Bluzy z kapturem, szkolne korytarze, chłodne podmiejskie ulice i indie-folkowa ścieżka dźwiękowa nadają jej ciepło prawdziwego życia. Jest zabawna i cytowalna, ale też czuła, to taki film, który nagradza oglądanie co roku, gdy liście zaczynają żółknąć.
Moonstruck (1987)
Cher dostała Oscara za rolę Loretty Castorini, wdowy z Brooklynu, która zgadza się wyjść za swojego stałego, ale nudnego chłopaka (Danny Aiello), a potem zakochuje się po uszy w jego wybuchowym młodszym bracie Ronnym (Nicolas Cage). Norman Jewison reżyseruje komedię romantyczną pełną wielkich włosko-amerykańskich rodzinnych obiadów, lad piekarni, wieczoru w Metropolitan Opera i pełni księżyca zawieszonej nad miastem.
Moonstruck nie jest definiowany przez jesienne krajobrazy. Jego sezonowy urok bierze się z ciepła scen przy kuchennym stole i lekko magicznego, oświetlonego księżycem romansu. To świetny wybór dla widzów, którzy lubią swoje historie miłosne głośne, zabawne i odrobinę operowe.
Mała księżniczka (A Little Princess, 1995)
Zanim nakręcił Grawitację i Romę, Alfonso Cuarón wyreżyserował tę wspaniałą adaptację powieści Frances Hodgson Burnett. Sara Crewe (Liesel Matthews) zostaje w surowym nowojorskim internacie, gdy jej ojciec wyrusza na front I wojny światowej. Zaczarowuje koleżanki pełnymi wyobraźni opowieściami, aż zmiana okoliczności zsyła ją do życia w zimnej mansardzie jako służącą.
Film nie jest związany z żadną konkretną porą roku, ale jego baśniowy wygląd jakby stworzono na ciemniejsze wieczory. Bogate zielenie, pokoje oświetlone świecami, deszcz uderzający w okna i poczucie cudowności w trudnych czasach nadają mu przytulną, lekko melancholijną magię, którą wiele osób kojarzy z jesienią. To idealny wybór dla rodziny i nostalgiczny dla każdego, kto z nim dorastał.
The Daytrippers (1997)
Niezależna komedia Grega Mottoli dzieje się w dzień po Święcie Dziękczynienia, co czyni ją jednym z niewielu prawdziwie jesiennych miejsc akcji na tej liście. Eliza (Hope Davis) znajduje coś, co wygląda na list miłosny do jej męża Louisa (Stanley Tucci), a jej pełna własnych opinii rodzina pakuje się do kombi i jedzie z Long Island na Manhattan, by poznać prawdę. Parker Posey, Liev Schreiber, Anne Meara i Pat McNamara sprawiają, że podróż samochodem jest cudownie chaotyczna.
Czas po świętach, szare listopadowe światło, wełniane płaszcze i rodzinne sprzeczki od razu brzmią znajomo. To mały, zabawny i cicho gorzko-słodki film, świetny na weekend po Święcie Dziękczynienia albo na każdy wieczór, gdy masz ochotę na inteligentną, spokojną komedię zespołową.
Fantastyczny pan Lis (Fantastic Mr. Fox, 2009)
Animowana poklatkowo adaptacja książki Roalda Dahla w reżyserii Wesa Andersona opowiada o panu Lisie (głos George Clooney), zreformowanym złodzieju kurczaków, który nie potrafi oprzeć się jeszcze jednemu napadowi na trzech paskudnych farmerów. Jego żona (Meryl Streep), niespokojny syn i reszta zwierzęcej społeczności zostają wciągnięci w konsekwencje.
Jeśli jakikolwiek film z tej listy wygląda jak jesień, to właśnie ten. Anderson zanurza prawie każdy kadr w pomarańczach, złotach, rdzawych odcieniach i brązach, od futer bohaterów po pola i wzgórza. Ręcznie robiona animacja dodaje przytulnej faktury. Działa na dzieci i dorosłych, a do kubka cydru jabłkowego pasuje znakomicie.
Spragnieni miłości (In the Mood for Love, 2000)
Romans Wonga Kar-waia dzieje się w Hongkongu lat 60., gdzie dwoje sąsiadów, dziennikarz (Tony Leung) i sekretarka (Maggie Cheung), często zostaje samych przez zajętych małżonków. Gdy orientują się, że ich partnerzy są ze sobą związani, tworzą własną, delikatną więź, starając się nie stać tym, czego nienawidzą.
To w ogóle nie jest film o jesieni. Jesienny związek jest czysto emocjonalny: deszczowe zaułki, jarzące się światło lamp, wyraziste cheongsamy Maggie Cheung, nawiedzająca, walcowata muzyka i głębokie poczucie tęsknoty. To propozycja dla widzów, którzy chcą czegoś powolnego, eleganckiego i melancholijnego na spokojny wieczór, a film nagradza uważne oglądanie.
Baby Boom (1987)
Diane Keaton gra J.C. Wiatt, wpływową menedżerkę z Manhattanu, której starannie zaplanowane życie wywraca się do góry nogami, gdy niespodziewanie dziedziczy dziewczynkę po dalekim krewnym. Próbując pogodzić pracę z macierzyństwem, wymienia miasto na stary dom na wsi w Vermoncie.
Fragment w Vermoncie to miejsce, gdzie jesienny nastrój naprawdę się rozkręca: wiejskie drogi, skrzypiący dom, sady jabłoniowe i pomysł na domowy mus jabłkowy, który zmienia jej kierunek. Jest ciepły, zabawny i bardzo osiemdziesiątkowy, to mocny wybór dla każdego, kto kiedykolwiek marzył o ucieczce z miasta do wolniejszego życia na wsi.
Papierowy księżyc (Paper Moon, 1973)
W filmie drogi Petera Bogdanovicha z czasów Wielkiego Kryzysu występują prawdziwy ojciec i córka, Ryan i Tatum O'Neal. Moses Pray, drobny oszust sprzedający Biblie, zgadza się zawieźć osieroconą dziewięcioletnią Addie Loggins do krewnych w Missouri, a ona okazuje się znacznie lepszą naciągaczką niż on. Tatum O'Neal dostała za tę rolę Oscara.
W fabule nie ma nic jesiennego. Kręcony w czerni i bieli na zakurzonych równinach Kansas i Missouri, czerpie jesienny urok z nostalgii: starych radioodbiorników, przydrożnych barów, pokoi w motelach i zabawnego, coraz bardziej wzruszającego partnerstwa. Idealny, gdy chcesz czegoś klasycznego, sprytnego i pełnego serca.
Syreny (Mermaids, 1990)
Akcja Syren dzieje się na początku lat 60. i śledzi 15-letnią Charlotte (Winona Ryder) oraz jej młodszą siostrę Kate (Christina Ricci), których wolnomyślna matka (Cher) co jakiś czas wyrywa rodzinę z korzeniami. Gdy lądują w małym miasteczku w Massachusetts, a matka zaczyna spotykać się z lokalnym właścicielem sklepu obuwniczego (Bob Hoskins), dziewczyny mają nadzieję, że wreszcie zostaną na dłużej.
Małomiasteczkowe tło Nowej Anglii, detale z początku lat 60. i na poły komiczna, na poły szczera religijna gorliwość Charlotte tworzą nostalgiczną, domową atmosferę. Sercem filmu jest chaotyczna, pełna miłości relacja matki z córkami, co czyni go uroczym wyborem do oglądania z mamą lub siostrą.
Julie & Julia (2009)
Ostatni film Nory Ephron splata dwie prawdziwe historie. W Queens na początku XXI wieku Julie Powell (Amy Adams) postanawia ugotować każdy przepis z książki Julii Child Mastering the Art of French Cooking i prowadzić o tym bloga. W powojennym Paryżu sama Julia Child (Meryl Streep) odkrywa francuską kuchnię i pasję, która uczyni ją sławną.
To film o jedzeniu, a nie film jesienny. Jego sezonowy urok bierze się z masła, duszonych potraw, zatłoczonych kuchni i radości z wielkiego domowego posiłku, dokładnie tego, na co wielu z nas ma ochotę, gdy robi się chłodniej. Włącz go podczas pieczenia albo zachowaj na leniwy weekendowy poranek.
Uśmiech Mona Lisy (Mona Lisa Smile, 2003)
W 1953 roku wolnomyślna historyczka sztuki Katherine Watson (Julia Roberts) przyjeżdża do Wellesley College, by uczyć jedne z najzdolniejszych młodych kobiet w kraju, i odkrywa, że wiele z nich myśli bardziej o małżeństwie niż o ambicjach. Kirsten Dunst, Julia Stiles, Maggie Gyllenhaal i Ginnifer Goodwin grają jej uczennice w dramacie Mike'a Newella.
Historia zaczyna się wraz z początkiem semestru jesiennego, więc dobrze wpisuje się w jesienny nastrój powrotu do szkoły. Obrośnięte bluszczem budynki, sale wykładowe, plisowane spódnice i kardigany dają mnóstwo kampusowej atmosfery. To naturalny wybór dla fanów Stowarzyszenia Umarłych Poetów, z ostrzejszym skupieniem na wyborach kobiet w latach 50.
Stuck in Love (2012)
Dramat rodzinny Josha Boone'a śledzi Williama (Greg Kinnear), pisarza, który nie napisał ani słowa, odkąd opuściła go żona (Jennifer Connelly). Jego dorosłe dzieci, grane przez Lily Collins i Nata Wolffa, również są pisarzami, a każde na swój sposób potyka się o miłość i złamane serce. Obok występuje Logan Lerman.
Historia jest oparta na Święcie Dziękczynienia: zaczyna się jednym świątecznym obiadem i zmierza ku następnemu, więc jesień jest częścią jej struktury. Wnętrza domu na plaży i mnóstwo szczerych rozmów o książkach nadają jej indie, lekko sentymentalne ciepło. Idealny dla pisarzy, czytelników i każdego, kto lubi wzruszające historie rodzinne.
Szarada (Charade, 1963)
Audrey Hepburn gra Reginę Lampert, która wraca do Paryża i odkrywa, że jej mąż został zamordowany, a kilku niebezpiecznych mężczyzn sądzi, że to ona ma jego skradziony majątek. Czarujący nieznajomy w wykonaniu Cary'ego Granta oferuje pomoc, ale w thrillerze Stanleya Donena nikt nie jest dokładnie tym, kim się wydaje.
Szarada nie dzieje się jesienią. Zaczyna się w ośrodku narciarskim, a w większości rozgrywa w Paryżu. Świetnym wyborem na chłodniejszą porę czyni ją nastrój: eleganckie płaszcze, mokre od deszczu ulice, muzyka Henry'ego Manciniego i pokręcone, żartobliwe napięcie. Jeśli kochasz romans połączony z dobrą zagadką, to film na deszczową noc.
Dziwne losy Jane Eyre (Jane Eyre, 2011)
Adaptacja powieści Charlotte Brontë w reżyserii Cary'ego Joji Fukunagi, z Mią Wasikowską w roli Jane, sieroty, która zostaje guwernantką w ponurym Thornfield Hall i zaczyna czuć coś do jego posępnego pana, Edwarda Rochestera (Michael Fassbender). Judi Dench gra gospodynię.
Gotycka atmosfera to powód, by sięgnąć po ten film, gdy noce stają się dłuższe. Wietrzne wrzosowiska, szare niebo, korytarze oświetlone świecami, trzaskające kominki i dom pełen tajemnic tworzą dokładnie ten ponury nastrój, jakiego szuka się późną jesienią. Pasuje zarówno wieloletnim czytelnikom Brontë, jak i nowicjuszom, którzy chcą dramatu romantycznego z mroczniejszym zacięciem.
Stalowe magnolie (Steel Magnolias, 1989)
W małym miasteczku w Luizjanie zżyta grupa kobiet spotyka się w salonie piękności Truvy, by wymieniać plotki, rady i docinki. Sally Field, Dolly Parton, Shirley MacLaine, Olympia Dukakis, Daryl Hannah i Julia Roberts tworzą jeden z najwspanialszych zespołów aktorskich lat 80. w adaptacji sztuki Roberta Harlinga w reżyserii Herberta Rossa.
Fabuła rozciąga się na kilka pór roku i świąt, a nie na jedną jesień. Jej jesienny urok tkwi w pocieszającej sile przyjaźni, południowych werandach i w tym, że potrafi rozśmieszyć i rozpłakać w tej samej scenie. Oglądaj ją z przyjaciółkami, z mamą albo z grupowym czatem w pogotowiu i miej pod ręką chusteczki.
Małe kobietki (Little Women, 2019)
Ekranizacja powieści Louisy May Alcott w reżyserii Grety Gerwig śledzi siostry March, czyli Jo (Saoirse Ronan), Meg (Emma Watson), Beth (Eliza Scanlen) i Amy (Florence Pugh), dorastające w Massachusetts w czasach wojny secesyjnej razem z czarującym sąsiadem Laurie (Timothée Chalamet). Opowieść przeskakuje między ich dzieciństwem a wczesną dorosłością.
Film Gerwig przechodzi przez wszystkie pory roku, a jego jesienne momenty są piękne. Ciepła, złota paleta scen z dzieciństwa, lasy Nowej Anglii i zagracony, rozświetlony ogniem dom rodziny March czynią go jednym z najbardziej pocieszających filmów na chłodne dni. Jest dla każdego, kto kocha historie o siostrzeństwie, kostiumy z epoki albo po prostu pięknie zrobione kino.
Wiek niewinności (The Age of Innocence, 1993)
Martin Scorsese adaptuje powieść Edith Wharton o Newlandzie Archerze (Daniel Day-Lewis), prawniku z nowojorskiej socjety lat 70. XIX wieku, zaręczonym z poprawną May Welland (Winona Ryder). Gdy z Europy wraca niekonwencjonalna kuzynka May, hrabina Ellen Olenska (Michelle Pfeiffer), Newland rozdarty jest między obowiązkiem a pożądaniem.
To nie jest film stricte jesienny, a jego sceny obejmują kilka pór roku. Jesienny związek bierze się z jego bogactwa: kolacji przy świecach, aksamitnych wnętrz, zaśnieżonych ulic, wystawnych kostiumów i atmosfery powściągliwości i tęsknoty. Pasuje do widzów, którzy kochają powolne romanse kostiumowe i bogatą oprawę wizualną.
Wiek Adaline (The Age of Adaline, 2015)
Blake Lively gra Adaline Bowman, kobietę, która po niezwykłym wypadku przestała się starzeć w wieku 29 lat i od dekad zmienia tożsamości, by chronić swój sekret. W dzisiejszym San Francisco przypadkowe spotkanie z czarującym filantropem (Michiel Huisman) kusi ją, by przestała uciekać. Obok występują Harrison Ford i Ellen Burstyn.
Akcja filmu nie toczy się jesienią, ale jego motywy zgadzają się z porą roku: upływ czasu, wspomnienia i gorzko-słodkie piękno zmiany. Vintage'owa moda, deszczowe pejzaże miasta i miękkie światło dodają romantycznego nastroju. To dobry wybór dla widzów, którzy lubią historie miłosne z odrobiną fantasy.
All That Heaven Allows (1955)
Melodramat w technikolorze Douglasa Sirka z Jane Wyman w roli Cary Scott, zamożnej wdowy z miasteczka w Nowej Anglii, która zakochuje się w młodszym, kochającym naturę ogrodniku Ronie Kirbym (Rock Hudson). Jej dzieci i przyjaciele z country clubu są zbulwersowani.
Ten film naprawdę zaczyna się jesienią, a kolor jest spektakularny: płonące liście, złote światło i starannie zaprojektowane wnętrza sprawiają, że każdy kadr wygląda sezonowo. Pod piękną powierzchnią kryje się ostra krytyka konformizmu lat 50. Miłośnicy klasyki i każdy, kto chce zobaczyć, jak wyglądała jesień w dawnych barwach Hollywood, powinni umieścić go wysoko na swojej liście.
Penelopa (Penelope, 2006)
Christina Ricci gra Penelope Wilhern, dziedziczkę urodzoną ze świńskim ryjkiem z powodu dawnej rodzinnej klątwy. Ukrywana przez nadopiekuńczą matkę (Catherine O'Hara) czeka na adoratora szlachetnej krwi, który mógłby zdjąć urok, aż do pomocy zatrudniony zostaje pechowy hazardzista (James McAvoy), by się do niej zbliżyć. Obok występują Reese Witherspoon i Peter Dinklage.
Baśniowy ton i książkowa oprawa, z przytulnymi fakturami, szalikami i staroświeckim wyglądem miasta, nadają Penelopie ciepły, kapryśny charakter. Nie jest związana z żadną porą roku. Jej jesienny urok polega na komforcie i akceptacji siebie, a nie na liściach na ziemi. To słodka, niedoceniana propozycja dla każdego, kto kocha dziwaczne komedie romantyczne.
Na noże (Knives Out, 2019)
Gdy zamożny autor kryminałów Harlan Thrombey (Christopher Plummer) zostaje znaleziony martwy po przyjęciu z okazji swoich 85. urodzin, ekscentryczny detektyw Benoit Blanc (Daniel Craig) przybywa, by przesłuchać jego kłócącą się rodzinę. Ana de Armas, Jamie Lee Curtis, Toni Collette i Chris Evans prowadzą gwiazdorską zagadkę kryminalną Riana Johnsona.
Rozległa rezydencja w Massachusetts, chłodna pogoda Nowej Anglii, wnętrza wyłożone drewnem i słynny sweter z warkoczowym splotem Chrisa Evansa nadają mu silny późnojesienny klimat. To pokręcony, zabawny hit dla wszystkich i jeden z najlepszych współczesnych wyborów na jesienny wieczór filmowy ze znajomymi.
Clue (1985)
Komedia Jonathana Lynna oparta na grze planszowej dzieje się w burzową noc 1954 roku w rezydencji w Nowej Anglii, gdzie sześcioro gości zostaje wezwanych przez tajemniczego gospodarza. Tim Curry gra nerwowego kamerdynera, a obok występują Madeline Kahn, Christopher Lloyd, Eileen Brennan, Lesley Ann Warren, Michael McKean i Martin Mull. W kinach pokazywano pierwotnie jedno z trzech różnych zakończeń.
Grzmoty, deszcz, światło świec i upiorna rezydencja czynią go naturalnym wyborem, gdy pogoda się psuje. Jest szybki, niemądry i bez końca cytowalny, a w gronie znajomych krzyczących typy do ekranu sprawdza się jeszcze lepiej. Blisko Halloween, choć niestraszny, to idealny pomost do sezonu grozy.
Stowarzyszenie Umarłych Poetów (Dead Poets Society, 1989)
W surowej szkole przygotowawczej w Vermoncie w 1959 roku nowy nauczyciel angielskiego, John Keating (Robin Williams), inspiruje uczniów, by myśleli samodzielnie i chwytali dzień. Robert Sean Leonard i Ethan Hawke grają dwóch chłopców, którzy biorą jego lekcje do serca, w dramacie Petera Weira.
To jeden z definitywnych filmów jesiennych. Historia zaczyna się wraz z początkiem roku szkolnego, a kampus otaczają zmieniające kolor liście, mgliste poranki i stare kamienne budynki. Tweedowe marynarki, szaliki i poetyckie wieczory przy świecach w jaskini dopełniają nastroju. Idealny dla każdego, kto tęskni za szkołą, albo po prostu potrzebuje przypomnienia, by gonić za tym, co ważne.
Kiedy Harry poznał Sally (When Harry Met Sally, 1989)
Komedia romantyczna Roba Reinera, napisana przez Norę Ephron, śledzi Harry'ego (Billy Crystal) i Sally (Meg Ryan) od wspólnej podróży po studiach przez lata przypadkowych spotkań i przyjaźni, która wciąż się zmienia. Pytanie brzmi, czy kobiety i mężczyźni mogą być po prostu przyjaciółmi.
Film obejmuje ponad dekadę pór roku, ale jego nowojorskie jesienne sceny są kultowe: spacer po Central Parku wśród złotych liści, za duże swetry, grube dzianiny i przytulne rozmowy w kawiarniach. Wielu uważa go za najlepszy jesienny romans. To właściwy wybór, ilekroć chcesz czegoś ciepłego, dowcipnego i pocieszającego.
Znajdź swój jesienny nastrój
Jesienne wieczory filmowe nie potrzebują ścisłych reguł. Niektóre wieczory wołają o prawdziwe jesienne liście i spacery po kampusie, inne potrzebują tylko deszczu za oknem i historii, która jest jak ciepły sweter. Wybierz kryminał, gdy za oknem szaleje burza, romans, gdy chcesz pocieszenia, albo dramat kostiumowy, gdy wieczór jest długi i cichy. Zaparz herbatę, przygaś światła i pozwól porze roku nadać ton.
Każdy tytuł prowadzi do swojej strony w Nocturne, więc możesz dodać swoje typy do Mojej listy jednym kliknięciem. Chcesz więcej? Przeglądaj filmy według roku lub odkrywaj serwisy streamingowe.