Jerzy Karaszkiewicz
Był mistrzem epizodu. Zagrał ponad sto ról w filmach i serialach, m. in.: w "Misiu" i "Brunecie wieczorową porą" w reżyserii Stanisława Barei. Występował także na deskach warszawskich teatrów - Powszechnego i Dramatycznego, a od 1990 r. w Teatrze Nowym. W ostatnich latach można było oglądać go w filmach "Ogniem i mieczem" oraz "Prawo ojca". Urodził się 01.01.1936 r. w Warszawie. Jak sam wspominał, uczniem był niesfornym, szkołę kończył w systemie wieczorowym, równocześnie pracując fizycznie. Obracał się w środowiskach bliskich marginesu społecznego. Mimo tych przeciwności ukończył warszawską PWST. Wyspecjalizował się w rolach drugoplanowych i epizodycznych. Twierdził, że chyba coś z jego burzliwej młodości pozostało mu w twarzy, bo reżyserzy najchętniej widzieli go w roli kierowcy "nyski". Potrfił doskonale improwizować. Wiele osób wspomina jego ekscentryczne poczucie humoru, które już w młodości potrafiło mu przysporzyć kłopotów. Był jednym ze współautorów scenariusza do filmu "Rejs", ale także cenionym felietonistą oraz autorem zbioru opowiadań pt.: "Pogromca łupieżu". Zmarł 21.12.2004 r. Jeszcze tydzień przed śmiercią występował w teatrze. [filmweb.pl]
Znany z
- Dom (1980)
- Dom (1980)
- Stawka większa niż życie (1968)
- 07 zgłoś się (1976)
- Theatre Macabre (1971)
- Życie na gorąco (1979)
- Dyrektorzy (1975)
- Parada oszustów (1977)
- Miś (1981)
- Ogniem i mieczem (1999)
- Nie lubię poniedziałku (1971)
- Anioł śmierci (1994)
- Życie Kamila Kuranta (1983)
- Beata (1965)
- Pieczone gołąbki (1966)
- Niekochana (1966)
- Pasja (1978)
- Godzina pąsowej róży (1963)
- Brunet wieczorową porą (1976)
- Ściana czarownic (1967)